Visie

Ik ga uit van de groeikracht en de eigenheid van het kind. Tijdens de therapie wordt gebruik gemaakt van zijn of haar sterke kanten, zodat hij of zij niet het gevoel krijgt te moeten oefenen wat niet goed gaat. Juist dát te moeten remt vaak de ontwikkeling.

Eén enkel aspect van het kind onder de loep nemen en behandelen, levert niet genoeg op. Alles beïnvloedt elkaar. Als er sprake is van een negatieve spiraal, moeten de raderen de andere kant op gaan draaien! Ik ga op zoek naar de schakel die dat kan bewerkstelligen. De ouders en de omgeving van het kind spelen een grote rol. Samen op hetzelfde knopje drukken werkt. Kinderen zijn “leermachines”, als alles klopt kan je verrassende vooruitgang zien.

Tijdens lichamelijke activiteiten en als het kind zich uit in spel en via beelden, worden psychische processen beleefd en geactiveerd. Heerlijk schommelen, een hut bouwen, verven, hard tegen een bal schoppen enz.

Tegelijkertijd worden er nieuwe verbindingen in de (nog in groei zijnde) hersenen gemaakt. Vertellen en praten, muziek, herhaling en ritme spelen ondersteunen dit proces. Soms is het nodig in het spel terug te keren naar een vroegere (bv. emotionele) ontwikkelingsfase. Van daaruit wordt de ontwikkeling weer op gang gebracht. Een goede therapeutische relatie, veiligheid en vertrouwen zijn belangrijk.