De reis van Storm
Dit is het verhaal van Storm (niet zijn echte naam), van ruim 5 jaar.
De twee tekeningen zijn de menstekening uit de onderzoeksperiode en de
tekening bij de laatste (30e) sessie.
De reden van zijn aanmelding: Storm is een druk kind, dat veel aandacht
vraagt:
Hij leeft vaak in zijn eigen fantasiewereld en lijkt zich weinig verbonden
te voelen met de anderen om hem heen. Hij vertoont in sociale situaties
(bv. verjaardagfeestjes) overprikkeld gedrag: Hij gaat erg hard heen
en weer rennen en overschreeuwt zichzelf. Storm beziet de wereld niet
op een “realistische manier”, hij ziet geen gevaar en heeft veel moeite
met het inleven in de gevoelens van anderen. Storm vindt het moeilijk
om een antwoord te geven op een directe vraag en er overkomen hem vaak
ongelukjes.
Op de eerste tekening is een figuurtje te zien dat gemaakt is met goud, zilver en glimmende kleuren. Naast hem een spiraal. Mijn interpretatie (mede op basis van de andere onderzoeksresultaten) is: zijn energie zit buiten hem. Je ziet ook een leegte in zijn centrum, zijn buik. Als ik naar een kindertekening kijkt probeer ik erin te kruipen en dan te voelen. Storm is een rijk kind, met zijn fantasie en vermogen om de wereld te bezien. Alleen kan hij geen structuur aan brengen in zijn wereld en de enorme input integreren. De knop van zijn zintuigen staat als het ware wagenwijd open. Daardoor kan hij niet bij zichzelf blijven en niet bij de opdrachten op school. De (sociale) wereld is voor hem onoverzichtelijk, hij wordt overspoeld en kan er niet adequaat op reageren.
Storm is een bruisend, expressief en charmant kind. Hij komt de therapieruimte in en maakt direct contact. Hij is zeer onderzoekend, voelt, hoort, kijkt en ruikt! Storm zegt: Dank je, als ik hem voorstel dat hij zijn vest uit mag trekken. Hij bouwt zelfstandig een hut van het materiaal in de ruimte, heel af en toe moet ik hem helpen. De hut is in zijn spel een kikkerhuisje, dierenziekenhuis enz …. Hij gaat in zijn spel en verbaal van de hak op de tak en hij borrelt van de ideeën en haalt heel veel materiaal uit de kast. Hij maakt een toverdraaikolk. Hij lijkt de veelheid van informatie en ideeën niet te kunnen ordenen en hij blijft steken in explorerend spel. Hierdoor komt hij niet tot een afronding. Storm lijkt details te zien en geen geheel. Hij is erg blij en gezellig. Hij bedenkt van alles en voert het zelfstandig uit. Veel om op verder te bouwen in de therapie!
Het doel van de therapie is Storm te leren ontspannen, focussen, inleven, ordenen en structureren. Ik heb hem gevolgd in zijn spel en mijn interventies waren erop gericht hem verbaal te ondersteunen en hem terug te brengen naar zijn (fysieke) ervaringen. Ook probeerde ik hem zijn eigen oplossingen te laten vinden voor de problemen die hij tegen kwam bij het uitvoeren van zijn plannen.
De therapie ontwikkelde zich in twee richtingen: verbeeldend spel en creatieve werkvormen. Ik geef van elk een verslag van het door hem zelf bedachte spel.
Storm gaat op reis. Hij beleefd en verwerkt. Hij bouw een parcours met
groot motorisch materiaal. Tijdens zijn spel bedenkt en beschrijft hij
zijn reis en ik moet het voor hem opschrijven:
''Er was eens een jongetje dat wilde gaan reizen
naar heel Parijs.
Eerst moest hij daar heel veel dingen voor doen.
Hij zwom door de zee.
Hij zag eindelijk een eiland.
Hij zwom er naar toe.
Hij vond een lief beertje.
Hij redde het kleine beertje op het eiland.
Hij zwom weer helemaal terug met het beertje.
Hij liet zich met de waterval mee stromen.
Hij moest over een heuveltje, want daarnaast zat drijfzand,
daar was niet makkelijk over te gaan.
Hij klom op de wolken.
Hij gleed met een boog eraf.
Hij moest onder de grote, grijze donkere tunnel,
aan het eind zag hij een lift.
Hij kon rijden en hij reisde helemaal terug naar Parijs,
met het beertje natuurlijk.
Hij klom over de waterval met de vliegende lift.
Hij moest toen de kleurige waterval uit kunnen zetten.
Met de knop:Tuut!
De kleuren waren, rood, groen, blauw, paars, geel en oranje.
En toen stroomde het niet meer of kleurde het.
Hij had de beker gewonnen over de hele wereld.''
Dit verhaal spreekt voor zich! Storm creëert zelf zijn spel met daarin
de elementen en ervaringen die hij nodig heeft. Hij beleefde de hele
reis nog een paar keer terwijl ik het hem voorlas en hij het uitbeeldde.
Het elfenkasteel. Storm is gek op kleuren en geuren. We experimenteren
tijdens de sessies met allerlei creatief materiaal, ook met geurtjes:
schoonmaakmiddel, bodymilk en parfum.
Een van de creatieve activiteiten was: van klei een “elfenkasteel” maken.
Deze activiteit heeft een aantal sessies (en een aantal kastelen) in
beslag genomen. Een fragment uit mijn logboek:
Storm heeft van klei elfenkasteel gemaakt. Hij wil het nu met een spuitbus
goudverven. Dat doen we buiten. Storm gaat impulsief en doelgericht aan
de slag. Er is geen tijd om kranten op de grond te leggen of andere voorzorgsmaatregelen
te nemen. Hij moet worden afgeremd en bewust worden gemaakt van de voorwaarden
die er nodig zijn voor het goed uitvoeren van zijn plan. Dan moet het
kasteel verder versiert worden. Hij mengt allerlei verf, lijm, glitters,
geurtjes door elkaar. Ik houd goed contact met hem en als ik hem wil
aansturen lukt dat. Geleidelijk wordt hij rustiger, eerst ervaren en
voelen, voor het uitvoeren van zijn plan. Dus naar binnen komen en integreren.
Dan plannen en structureren. Zo ervaart en leert hij succesvol een plan
(of opdracht) ten uitvoer te brengen. Hij is erg tevreden met het resultaat.
Als even later zijn kasteel stuk gaat omdat hij er te ruw mee om gaat
is hij niet teleurgesteld en bedenkt hij een idee om het te repareren.
Je zou kunnen zeggen dat er bij Storm kenmerken van een aandachtstoornis herkenbaar zijn. Ook zou je hem een hoogsensitief kind kunnen noemen. Maar waar ik me tijdens de therapie op heb gericht is zijn zichtbaar gedrag, zoals zijn slechte concentratie, de ongelukjes en het overschreeuwen van zichzelf. Ik heb gebruik gemaakt van zijn fantasie en zijn ondernemingsdrang. Aan het eind van de therapie was Storm thuis rustiger, en kon hij zich beter concentreren op school. Hij blijft wie hij is en loopt nog wel eens tegen zijn impulsiviteit en overprikkeling aan, maar hij heeft geleerd gebruik te maken van zijn boeiende persoonlijkheid.
De tekening bij de laatste sessie laat zien dat hij nu overzicht heeft en de wereld niet meer als bedreigend beschouwd. Hij zit op een stoel boven op een berg met zijn armen gespreid. Er is structuur en evenwicht!
Zijn commentaar: ''Ik zit op de berg en zeg: Hallo wereld!''
